(… μια αχτίδα λέιζερ στα σωθικά μου…)
…μια αχτίδα και
φωταγωγήθηκε ο παρείσακτος
που μπήκε ακάλεστος και
πριονίζει τα όρια μου
βραδυφλεγής με σιγαστήρα
(ΒΙΟΨΙΑ)
Τώρα ο αντίπαλος έχει στρατοπεδεύσει
μέσα μου
έστησε αντίκρυ μου μια
πολεμίστρα και δεν βιάζεται
άνοιξε μια μεγάλη τρύπα και θα
με ρουφήξει αύριο
μια μαύρη τρύπα να χαθώ σαν
υπερνόβα (Ο ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ)
Όλα τα κύτταρα άστατα και
αναρχούμενα
σαν του τρελού εραστή που υπήρξα
κάποτε
και τώρα
κοντά στην ηδονή ένας σπασμός ακόμη
οφειλόμενος
το τίμημά μου τώρα που πληρώνω για ό,τι απόλαυσα (ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ)
Ζωή σε λάτρεψα και
πώς ν’ αποχωρήσω
πώς να σ’ αφήσω!..
Σ’ αφήνω της σαρκός μου τα
παιδιά και λίγους στίχους
Αυτή η σκιά που έμεινε πίσω και
σέρνεται
είναι η σκέψη μου είν’ η αγάπη
που επιμένει πίσω από τη
μισοφωτισμένη αυλαία
κι απέναντι είναι
η ανόργανη ύλη και με περιμένει
η τελευταία μου αγκαλιά ψυχρή κι
ανεξαγόραστη
με περιμένει να επιστρέψω τον
σπινθήρα της ζωής
και τοDNA μου
(ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ)
Να ρίξει μια βροχή από
ροδοκρύσταλλα κι από χαλάζι
να βρέξει μια βροχή σαν κλάμα
Οι ουρανοί μου απάνω δακρυχέοντες
να φεύγω μ’ όλα τα τριζόνια μες
στ’ αυτιά μου
Φυτέψτε δένδρα με πουλιά πάνω στη σάρκα μου
κι ένα λουλούδι να το λεν
«ΜΗ ΜΕ ΛΗΣΜΟΝΕΙ…»
Σκέφτομαι τη στιγμή που θα ’ρθει ο
χειρουργός
ο λευκοφόρος άγγελος μ’ ένα νυστέρι
κι εγώ δεν θα ’χω άλλη λαβή να
κρατηθώ
πάρεξ το σώμα μου
Φωνή απ’ το σώμα: Μια ζωή σε κράτησα όρθιον –
ώρα κι εσύ να με κρατήσεις αναβάτη μου
πριν σωριαστώ ξανά στα αμινοξέα!..
[ποιήματα από την ΑΝΑΛΗΨΗ, πρώτη ενότητα στη συλλογή του Γιάννη Δάλλα
ΟΡΙΟΓΡΑΜΜΗ 2006 – 2013:
«Τ’ άλογο γύρισε χωρίς αναβάτη»
Αντιγραφή και επικόλληση από το δεύτερο
συγκεντρωτικό τόμο:
ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΛΑΣ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1988 – 2013,
εκδόσεις ΝΕΦΕΛΗ
ΦΤΑΝΩ ΣΤΟΥ ΦΛΕΜΙΝΓΚ…
(από τη συλλογή του Γιάννη Δάλλα ΟΡΙΟΓΡΑΜΜΗ 2006 – 2013)
Φτάνω στου Φλέμινγκ σέρνοντας αργά το σώμα μου
από αναβάτης έχω γίνει αχθοφόρος του
Απ’ την Τιμάρχου ως τα βόρεια προάστια το
κουβαλώ και τρέμω
μη μου κοπεί
και γλιστρήσει από πάνω μου
ασθμαίνοντας από στροφή σε στροφή
ελικοδρομώντας
γύρω από τις πλατείες
αυτές τις αστικές μυρμηγκοφωλιές απ’ όπου πετιούνται βουίζοντας
τα ιπτάμενα μηχανάκια κι εγώ να διασχίζω το
πλήθος που με σκουντά
μεσ’ από δρόμους και
παραδρόμους ν’ ανοίγω ένα πέρασμα
να φτάνω στα αιωνόβια πεύκα να
μπαίνω επειγόντως για επέμβαση
με τις αδελφές του ελέους να προπορεύονται
αμίλητες
-χορός λευκοφόρων –
Κι ο γιατρός πίσω τους με τη γνωστή κουστωδία
του
σαν ιερουργός μιας θυσίας να με σέρνει προς τα
άδυτα!..
ΟΙ ΔΥΟ ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ
Απ’ τα υπερώα του Ιπποκράτειου εκεί στα υποχθόνια μέλαθρα εδώ
από το ασανσέρ του έβδομου ορόφου ψηλά
σ’ αυτές τις χαρώνειες κλίμακες
Οι δυο συμπληγάδες μου!.. Το ρολόι στο στήθος που ελέγχθηκε
κι η ανεξέλεγκτη γενετήσια υπόφυση κάτω
Να ’χω ξεφύγει απ’ τη Χάρυβδη, μα πώς να
γλυτώσω
από τούτη τη Σκύλλα;
ΕΜΠΡΟΣ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ!..
Κορμί που σε κουβαλούν σαν ένα τσουβάλι που
μέσα του
τινάζονται τα μέλη ενός ατίθασου ζώου
άλλοτε με λειρί πετεινού χαίτη Πήγασου αρχαίου και
τώρα
-εμπρός ήρθε η ώρα –
μ’ ένα βάδην αργόσυρτου βούβαλου
σε κουβαλούν προς την τελεσίδικη τράπεζα
ενός χειρουργείου!..
[από
τη συλλογή του Γιάννη Δαλλα ΟΡΙΟΓΡΑΜΜΗ 2006 -2013]
ΟΙ ΠΟΝΟΙ
(από τη συλλογή του Γιάννη Δάλλα ΟΡΙΟΓΡΑΜΜΗ 2006 – 2013)
Ο έσχατος πόνος που θα συγκλονίσει τότε το
κορμί μου με πονεί
κι ο παρατεταμένος των δικών μου που θ’ αφήσω
πίσω να πονούν
ο πόνος για την πώρωσή μου εκεί που πάω και δεν
νοιώθω τίποτε
η πώρωσή μου τότε κι η ενοχή μου τώρα που πονώ
και για τα δυο προκαταβολικά.
ΜΕΤΑΙΣΘΗΜΑ
Εδώ και τώρα θα βλέπω τα όντα που γέννησα
και τα όντα που αγάπησα!..
Ακόμα και όσα πολύ τα θέλησα αλλά δεν τα ενσάρκωσα
παρά τ’ άφησα μέσα μου κι έξω αδικαίωτα
Αγέννητα από τη μέσα κι αφώτιστα από την έξω γεννήτρια
Το μάτι μου δεν θα υπάρχει αλλά η ματιά μου που έμεινε πίσω
θα τα βλέπει και δίχως εμένα να συνεχίζονται
Τα έργα μου τα πιο αγαπητά, μισοπλάσμένα…
ΔΙΑΔΡΑΣΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΟΓΟΝΟΥ
Ξυπνώ κι ακούω ποδοβολητά συρτά
έξω από την πόρτα του θαλάμου μου
πλαταγισμούς κουπιών από κανίβαλους μιας
άγνωστης ηπείρου
Κι ύστερα
φτεροκοπήματα εξωγήινων από ένα σκάφος που
έλαμψε
και χάθηκε στην αστρική του σκόνη
ΟΙ ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΙ
Τίναξα τη γήινη στέγη μου από πάνω μου κι
αντίκρισα το στερέωμα
Είδα την κοσμική ακτινοβολία και μέσα της
την κοσμογονία των άστρων και συγκλονίστηκα
Τα ουράνια σώματα μικρά και μεγάλα τους υπερκαινοφανείς
και τους νάνους σ’ αέναη αναζωπύρωση
Και πίσω από τις μαύρες τρύπες την αθέατη αντιύλη
Είδα κόσμους ανέσπερους κι εμάς εδώ κάτω χωρίς ανταπόκριση,
καθηλωμένους στη μοναξιά ενός πλανιτόλιθου
Συνάδελφοι μην απελπίζεστε, είπα
Σ’ όποιον γαλαξία κι αν βρίσκεστε κρατήστε απ’
τη γη σας
όχι τους αλληλοσπαραγμούς και τα
άγχη της,
αλλά όπως εγώ απ’ το τραύμα που η γέννηση μου
άνοιξε
κρατώ ζωντανή τη συνείδηση του αστρικού
πεπρωμένου μου!..
[από
τη συλλογή του Γιάννη Δάλλα ΟΡΙΟΓΡΑΜΜΗ 2006 -2013]
ΙΕΡΟΦΑΝΤΗΣ Ο ΗΛΙΟΣ ΤΟΥΣ ΤΡΙΓΥΡΩ ΧΟΕΥΟΝΤΑΣ
ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ…
(…Βάτος φλεγόμενη
και μη καιόμενη η ζωή…)
Πήρα την εντολή και το μήνυμα να
μιλήσω για την Ελένη. Για ποια Ελένη; Της ηδονής και του πάθους ή της ψυχής και
των καθαρμών της; Την αναπολώ τις
ασέληνες νύχτες με τη ματιά μεσουράνια προς
τ’ αστέρι της Αφροδίτης Άνοιξη ήταν που
σάλπαρε με τα ιστία ανοιχτά σαν ιμάτια γύρω απ’ το κορμί της Δέκα χρόνια πίσω απ’ τα τείχη κι
εκεί έγκλειστη για αιώνες χανούμ της Ανατολής κι από
κάτω Mater dolorosa δεσπόζουσα
πίσω απ’ τις ουρανίες των θόλων του σκιερού Βυζαντίου Με τ’ αρχικά της εγχάρακτα σ΄ όλα τα στήθη των σταυροφόρων Το ΕΛ
του ΕΛέπτολις και το ΕΛ του Ελέους το ΕΛ ΕΛελεύ
και του Ελντοράντο Απ’ τη
Δέσποινα των θηρών ως τις δεσποσύνες των πόλεων τι ανατροπές εδώ κάτω!.. Σαδομαζοχισμοί ολονύκτιοι σεληνιασμοί υπό το λυκόφως Κι ολοταχώς προς τα πίσω στο μπιγκ – μπαγκ τ’ ανδρογύναιου… Εγώ κατασκότεινη ύλη Κι εκείνη σκοτεινότερη ενέργεια, να με διασχίζει το φως της Απ’ τα καθημερινά δρομολόγια ως την περιφορά
μου στο σύμπαν!.. Πυρ απτόμενον μέτρα
και αποσβεννύμενον μέτρα γη
και πρηστήρ χρησμοσύνη και
κόρος, τα πάντα το πυρ
επελθόν καταλήψεται,,, [ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΕΛΕΝΗ από τη συλλογή του Γιάννη
Δάλλα ΟΡΙΟΓΡΑΜΜΗ 2006 – 2013 - εδώ με αντιγραφή και επικόλληση από το δεύτερο
συγκεντρωτικό τόμο: ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΛΑΣ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1988 – 2013, εκδόσεις Νεφέλη]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου